Հայերէն բառարան

Անվճար հայերէն ուղղագրիչ

Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա

Հայերէն Հայ | Հայ-Անգլերէն Հայ-Անգ | Անգլերէն-Հայ Անգ-Հայ | Հայ-Ֆրանսերէն Հայ-Ֆրա | Ֆրանսերէն-Հայ Ֆրա-Հայ

Ձեւաբանութիւն

Գտնուած Բառոյթներ

կը քերեն, քերած, քերելը, քերելով, քերելու, քերելուց, քերեմ, քերեց, քերեցայ, քերեցի, քերի՛ր, քերիր, քերում են

Բառարան

քերել ներգործական բայ Սուր ծայրով շփել, սկրթել * տաշել, յղկել * հպիլ (անցնելով), քսուիլ:

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 492։

ՔԵՐԵԼ

ներգործական բայ
    1. (գլուխը՝) քորել, քոշքոտել։
    2. (մորթը՝) սկրթել, քեղրթել։
    3. (փայտ՝) տաշել։
    4. (մետաղը՝) խարտոցել։
    5. (անհարթութիւնները՝) հարթել, յղկել։
    6. (նաւը ափունքը՝) շօշափել, մօտէն անցնիլ։

Դարձուածքներ

քերելով հանել

քերթել։

Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 533

ՆՈՐ

ՔԵՐԵԼ քերեցի

ներգործական բայ
1. Մի սուր գործիք մի առարկայի մակերեւոյթին քսելով՝ նրանից մասնիկներ հեռացնել։

⨀հին նշանակութիւն 2. Մարմինը սուր գործիքով քերել՝ տանջելու համար։

3. Քերելով մաքրել։

‣ Երդիքի ձիւնը պէտք է վաղօրօք քերել, մինչեւ հալոցն ընկնելը, որպէսզի տունը չկաթէ։
‣ Ոտներդ ցեխոտ են, քերի՛ր, ապա ներս մտիր։

4. Գրածը դանակով ջնջել, անհետացնել։

⨀հին նշանակութիւն 5. Սուր գործիքով փոսցնել, փորագրել, գրել, (ինչպէս հին ժամանակ գրում էին մեղրամոմի վրայ, քարերի՝ աղիւսների վրայ)։

＋գաւառական նշանակութիւն 6. Ցանվածը մեծանալուց յետոյ առաջին անգամ փորել (?)։

＋գաւառական նշանակութիւն 7. Տե՛ս Քորել։

չէզոք բայ
8. Քսվելով՝ շօշափելով անցնել մօտով. (ինչպէս նաւը, որ անցնում է ափերի մօտով)։

‣ Գնդակը ականջս քերեց անցաւ։

Բաղադրեալ Բայեր

⨀հին բառ Յընչաց քերել

ներգործական բայ Տե՛ս Ունչք՚ի տակ։

ՔԵՐԵԼ (քերեցայ),
ՔԵՐՎԵԼ քերվեցի

կրաւորական չէզոք բայ նոյն նշանակութեամբ։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 2333

ՆՈՐ

(beta)

ՏԱՇԵԼ

ներգործական բայ
    1. փայտը՝ տախտակը երկարութեամբ կտրելով մակերեսի շերտը հանել.
    2. մուրճի հարուածներով մակերեսը կոփել՝ յղկել.
    3. թանկագին քարը՝ ապակին յղկել.
    4. (Փոխաբերական իմաստ) անտաշ՝ անկիրթ մէկուն վարուելակերպը կոկել.
    5. (Փոխաբերական իմաստ) տանջել, չարչարել.
    6. (Փոխաբերական իմաստ) յղկել, կատարելագործել։

Տեսակներ

— Ադամանդը՝ յղկել, բանիլ:

— Մետաղը՝ խարտել։

— Քարը՝ կոփել։

— Քերիչով՝ քերել։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 2251

ՆՈՐ

(beta)

ՔԵՐԵԼ